رمضان کریم

هی پستهای نصفه و نیمه مینویسم و پابلیش نشده رهاشون میکنم شاید هم هرگز پابلیش نشن! تابستون رو دوست ندارم چون هم خیلی گرمه و هزار جور جونور از همه طرف میریزه بیرون! هم که اینجا کم و بیش شرجیه و من از رطوبت بدم میاد! البته دیگه هوای خشک تهران رو هم نمیتونم تحمل کنم و تا میرسم تهران پوستم مثل بچه گداها خشک میشه و عذاب میکشم!

بچه ها رو از یکماه پیش به مهد فرستادم البته بیشتر با این عقیده که نور این مرحله رو با حضور برادرش شروع کنه و از اینکه تنها باشه ناراحت نشه و البته که خیلی نگران بودم که بهش فشار بیاد چون هنوز تا دو سالگی دو ماهی داره ولی خوب طبق قانون بچه دومی بودن خوب کنار اومد و مثل همیشه محمود بود که ورود به یک جای جدید رو سخت قبول میکرد. محمود البته از کمپ تابستونی استفاده میکنه و حالا که به محیط عادت کرده خیلی لذت میبره و هر روز هم با یک کادرستی جدید میاد خونه و خوشحالم که بخودش اعتماد بیشتری پیدا کرده. صد البته که هی سرما میخورن و خوب میشن با این هوای بد اینجا که یکروز گرم میشه میرسه به ۴۵ درجه یهودوباره سرد میشه  و خوب کولر هم همه جا هست وگرنه مردم کباب میشن!

یک سفری هم به کنار دریا داشتیم که خیلی باعث تمدد اعصاب ما بود و البته خاطرات خوبی شد برای محمود. به شرم الشیخ و دریای سرخ رفتیم با اینکه من همیشه تصور میکردم باید تابستون خیلی گرم باشه ولی هواش از قاهره خیلی بهتر بود. سفر به شرم با هواپیما حدود ۴۵ دقیقه هست و برای محمود که عاشق هواپیما هست بهترین راه سفر کردن بود. نور البته در سنی هست که همه چیز رو باید کشف کنه و زود حوصله اش سر میره و باز هم طبق قوانین بچه دومی ها شجاع تر و حرف گوش نکن تر هم هست و خوب اعتماد به نفس خیلی زیادی هم داره. از نظر وابستگی به من و باباش خیلی متعادل تر از محمود هست و شاید هم بیشتر بابایی باشه! راستش محمود همیشه خیلی حرف شنو بوده و اهل اذیت کردن و شیطنت بد نبوده خصوصا توی سن الان نور ولی نور حسابی داره به من سربازی میده!!!!

از قسمتهای سخت بزرگ شدنشون بگذریم وقتی همه سر حال هستیم و بازی میکنیم خیلی به همگیمون خوش میگذره و برای من کافیه وقتی محمود موقع خواب میگه که (ما یه خونواده شاد هستیم مامی!) میدونم که خیلی زود دلم برای این زمان و بچگیشون تنگ میشه و تا چشم بهم بزنم هر دو مردان بزرگی شده اند که مسئول زندگی کس دیگه ای هستند پس باید قدر این لحظات رو بیشتر بدونم….البته گاهی هم خیلی همه چی به من فشار میاره و اونموقع هست که دلم میخواد دکمه فست فوروارد رو بزنم و سریع بزرگ شیم همگی!

محمود هنوز علاقمند به تامس و قطارهای دیگه هست ولی دیگه مثل قبل برنامه تامس رو نگاه نمیکنه در عوض به برنامه های کانال پلی هوس دیزنی علاقمند شده و مخصوصا انیشتنهای کوچولو (little einsteins)که محور اصلی داستانهاش موسیقی کلاسیک هست و وسایل موسیقی و قوانین ارکسترا رو در طول یک داستان به بچه یاد میده به اضافه معرفی یک هنریا نقاشی. نه تنها محمود حتی نور هم با این برنامه همراه میشه و محمود الان خیلی از آلت های موسیقی رو با صداهاشون میشناسه. اگه تا بحال با این شخصیت ها آشنا نشدید یک نگاهی بهشون بیاندازید.

خودم هم خیلی جدی ورزش رو ادامه دادم و راستش خیلی بهم از جهات مختلف کمک کرده و از شر تمام اضافه وزنی که داشتم راحت شدم که خودش یک نکته مثبت توی روحیه ام بوده. اگه واقعا وقتش رو دارید حتی نیم ساعت هم که شده در روز ورزش کنید چون در طول زمان متوجه تفاوت میشید. حالا یکسری برنامه توی ذهنم هست که وقتی عملیش کردم حتما مینویسم فقط برام دعا کنید که بتونم از پس مسئولیت های خودم و بچه ها بر بیام که اونها مهم تر هستند

ماه رمضان هم اینجا از دیروز چهارشنبه شروع شده و از اونجایی که مصریها خیلی تنبل هستند ساعت زمستونی رو که معمولا توی اکتبر عوض میکنند از دیروز عوض کردند ولی فقط برای یکماه یعنی با پایان رمضان دوباره ساعت رو برمیگردونن سرجاش! آخه کدوم آدم عاقلی این کار رو میکنه؟! اینطوری شد که حالا ما که معمولا ساعت ۶ بیدار میشیم با بچه ها باید بجاش ساعت ۵ بیدار باش بدیم و یکروز بلند تر رو تحمل کنیم اون هم با دهان روزه ولی از همه اینها گذشته ماه رمضان همیشه برای من همراه بوده با خاطرات بچگی و افطاریهای خانوادگی و هزار خاطره خوب خوشمزه خوراکی!!! خوب الان که مینویسم چون روزه هستم همه خاطرات خوردنیش اول میاد جلوی چشمم! و این رو هم بگم چون یکبار کسی برام ایمیل زده بود و در مورد ماه رمضان در مصر پرسیده بود که آیا رستوران ها باز هستند یا نه؟ اینجا همه چی مثل روزهای عادی هست چون خیلی ها یا توریست هستند یا مسیحی هستند یا به هر دلیلی پس همه جا بازه اگه خواستی میتونی مثل همیشه غذات رو در ملا عام بخوری و کسی نمیاد با پس گردنی بلندت کنه! ولی من حتی توی مسیحی ها دیدم که خیلی احترام میگذراند و رعایت میکنند. خوب این هم عاقلانه هست اگه کسی رو بیشتر منع کنی بیشتر دلش میخواد مخالفش رو انجام بده.

ولی از نقاط منفی رمضان در اینجا اینه که مردم انگار از قحطی اومده باشن از یک هفته قبل از شروع این ماه به سوپرمارکتها هجوم میارن و هر موقع روز بری نمیتونی خرید کنی و با اینکه مثلا توی این ماه باید کمتر خورد به فکر گرسنه ها بود ولی فکر کنم مردم از بس زیاد فکر گرسنه ها هستند خیلی گرسنه میشن!!! در یک تلاش مذبوحانه دیروز که روز اول بود بعد از کلی فکر که برم برای خرید یا نه چون دیگه چیزی توی یخچال پیدا نمیشد و با خودم فکر کردم که حتما  دیگه امروز مردم در خونه هاشون نشستند دارند دعا میکنند من دارم میرم خرید حتما اون وسط تنها خواهم بود و بهتر بود خونه میموندم و خلاصه هزار تا فکر رسیدم به مال و اصلا اولا به سختی جای پارک پیدا کردم بعد هم اصلا ترولی خرید پیدا نکردم که نکردم و با دو دست دراز برگشتم خونه!!!!!

انشالله که ماه رمضان برای همه تون پر برکت باشه و همدیگر رو موقع افطار یاد بیاریم….رمضان کریم