تابستون٫ ماه رمضان و ‍آنفلونزای خوکی!

از دفعه قبل که با اراده بسیار قوی نوشتم و خوشحال و خندان و خوش باورانه فکر میکردم که زود آپ میکنم خیلی وقته گذشته. ولی خوب اگه شما هم دو تا کوچولوی شیطون داشتید که از ساعت ۶ صبح بیدار میشن و تمام روز شما رو دنبال خودشون میگردونن به من هم حق میدادین که از خیر نوشتن بگذرم. تابستون مثل برق و باد گذشت و ماه رمضان از اون سریع تر.

برادرهای کوچولوی منزل ما دیگه برای خودشون دارن مرد میشن و حسابی صدای خنده و بازیشون تمام خونه رو پر میکنه. محمود ۴ اکتوبر سه سال و نیمه میشه و نونوی ما هم تا ۱۵ روز دیگه یکسالش میشه. خیلی خیلی زود گذشت برای خودم. یاد پارسال که چقدر این زمان در تلاطم بودم که کی میاد و چطوری میاد. خدا رو صد هزار مرتبه شکر که همه چیز اونطوری که دوست داشتم شد.

خوب توی این تابستون محمود یک ماه و نیمش رو رفت پیش معلمش که کلاس مونتسوری داشت و هم کمکی به من بود که الان چند وقتیه دست تنها هستم و کمکی توی خونه ندارم هم که خودش حسابی بازی میکرد و چیزهای جدید یاد میگرفت. وقتی هم که کلاسش توی آگوست تموم شد من خوشحال بودم چون میتونستیم قبل از شروع مدارس کمی با هم باشیم و تا امروز خدارو شکر خیلی با هم خوش میگذرونیم و بازی میکنیم. ولی مدارس بجای اینکه اول سپتامبر باز بشه عقب افتاد تا آخر سپتامبر اون هم بخاطر این آنفلونزای خوکی! این کشور هم کارهاش خیلی عجیبه اول میگیرن یه عالمه خوک رو میکشن حالا اون اشکال نداره میگن حرومه! ولی دیگه مدرسه تعطیل کردنتون چیه آخه!؟

خلاصه فعلا که یه ترس بسیار شدیدی توی خانواده ها افتاده از این مرض که همه میخوان بچه هاشون رو اصلا مدرسه نفرستند و فکر کنم هوم اسکولینگ(home schooling) باب بشه از این به بعد! دکتر محمود که میگه این آنفلونزا هم مثل نوع های دیگش بیماری سبکیه ولی آدم توی این کشور که مشکل اولیه انسانها کثیف بودن خودشون و محیط اطرافشون هست میمونه که چی رو قبول کنه؟! خلاصه که خدا به ما که نه به بچه های ما رحم کنه!

خوب از محمودی بگم که برای خودش مردی شده و اینقدر از صبح تا شب حرف میزنه که تماشایی است! دایره لغاتش خیلی گسترده شده و حسابی من رو متعجب میکنه. سعی میکنه هر کلمه جدید رو گوش کنه و بعد هم عین طوطی تکرار میکنه. با اینکه زیاد فرصت فارسی حرف زدن باهاشون ندارم ولی مثلا امروز داره دنبال اسباب بازیش میگرده یهو میگه ماما هبابیما! که من از خوشحالی داشتم غش میکردم چون دیدم که چیزهایی که قبلا بهش گفتم رو خودش بیاد میاره و راستش یک کم تشویق شدم که باهاش فارسی بیشتر صحبت کنم. هنوز عشق به این قطار محترم تامس برقراره و شبها هم چنان در خواب با تامس و پرسی (Percy) و جک (Jack) مکالمه های طولانی داره! البته به این علاقمندی یه موجود دیگه ای هم که یه گوسفند خنده دار به اسم شاون  (Shaun The Sheep)هست اضافه شده!

اولین بار یه قسمت شاون رو توی ام بی سی بچه ها دید و دیگه ولش نکرد و خداییش هم خیلی خنده داره. خدا پدر این یوتیوب رو بیامرزه که هر چی بخواهی توش هست شما هم اگه میتونین این کلیپ رو نگاه کنید با نمکه. دیگه یک بار هم داشتم این کارتون دو احمق بود که بچگی هامون نگاه میکردیم توی یوتیوب نگاه میکردم حالا کارش شده بشینه به این کلیپها کلی از ته دل بخنده.اینقدر زیبا و پاک هست این خنده هاش که دلم رو میلرزونه.

خوب البته محمود تمام روزش رو با دیدن این چیزها نمیگذرونه ولی علاقه اش و خیال پردازیش با اینها خیلی زیاده. حتی وقتی برای خودش داره با ماشینهاش بازی میکنه یا نقاشی میکشه یکجوری این موجودات توش وجود دارن و یا داریم تامس رو نقاشی میکنیم یا مجسمه خمیری میسازیم یا با لگوها یه قطاری در میاریم دیگه!!!!

از نور هم بگم که خیلی از وزن نوزادیش کم شده و بجاش برای راه افتادن بدنش آماده تر شده. الان شش عدد دندون بسیار تیز داره که هیچ رحمی به من بیچاره ندارن تا جایی که من رو مجروح کردن و با کرم و این حرفها خوب شدم ولی خدای نکرده اگه صدای آخ از من در بیاد همچین بهش بر میخوره و گریه ای سر میده که از حرف زدن و ابراز دردت پشیمون میشی! خیلی خیلی شیرین هست و اراده آهنین داره! وقتی با محمود مقایسه اش میکنم در این سن محمود مثل یه بره بی آزار بود که زود تسلیم میشد و حرف گوش میکرد. هنوز هم اینطوریه ولی نور اگه یک کاری رو نگذاری انجام بده تا چشمت رو دور ببینه اگه نیم ساعت هم گذشته باشه دوباره میره کار خودش رو میکنه!خلاصه که خداوند به من بیچاره رحمی بکنه وقتی که شروع به راه رفتن بکنه برای این دندون در آوردنهاش هم خیلی اذیت میشه این سه تای جدید رو هم تقریبا با هم در آورد و یک هفته دیگه باز مریض بود و نه غذا میخورد نه حالش سرجاش بود هی هم غر میزد. امیدوارم که دیگه کم کم دندون آوردنش بهتر بشه چون این ۶ تا دندون باعث شد از زندگی سیر بشم!!!!

و اما اگه بخوام یک روز کاری ما رو توی خونه براتون بگم اینطوریه ما صبحها از ۶ که بیدار میشیم و صبحانه میخوریم با نور که الان تمام خونه رو به سرعت ماورای نور سیر میکنه به سمت سالن پذیرایی که به محل بازی بچه ها تبدیل شده میریم و این دوتا هی بازی میکنن هی توی راهرو دنبال هم میکنن بعد با هم موزیکهای مهد گوش میدیم و میرقصیم البته این میون من بساط نهار خودمون و نور رو هم کم کم سرهم میارم! تا ساعت ۱۰ میشه و وقت خواب نور میرسه. محمود قبول میکنه که برای یه مدت کوتاه بازی کنه خودش تا من به نور شیر بدم و بزارمش توی تختش که بخوابه. این پروسه یه یک ربعی طول میکشه. گاهی محمود میاد یه سرکی میکشه و با اشاره ویواش میگه که داره میره یه آبمیوه برای خودش بیاره!

بعد از اینکه نور رو میگذارم بخوابه برمیگردم پیش محمود و با هم نقاشی میکنیم یا شاید خمیر بازی کنیم. اگه هیچ کدوم رو دوست نداره میریم که دوباره توی سالن بازی کنیم یا کمی میریم توی بالکنی و هم از هوای صبحگاهی لذت ببریم و هم کتاب بخونیم. محمود عاشق کتابه و البته هر کتابی که توش تراکتور و قطار و این جور چیزها باشه بهتر! تازگی ها دوست داره که خودش چیزهای توی کتاب رو بشمره و به من هم میگه که همراهیش کنم. توی این مدت با هم یک چند لقمه نون و پنیر رو هم میخوریم که شکم کوچولوی محمود تا ظهر خیلی گرسنه نمونه. البته باز هم این بین من به آشپزخونه (دفتر کاری!) سرک میکشم و تا ظهر دیگه کلا غذاها باید آماده باشه. اگه من و محمود زیاد سرو صدا نکنیم و اگه باغبون هوس کوتاه کردن چمن ها رو نکنه و هیچ صدای دیگه ای هم نباشه نور میتونه تا ساعت ۱۲.۳۰ -۱ بخوابه. البته این ایده ال هست ولی گاهی هم ساعت ۱۱ بیداره. خلاصه دوباره بازی و رقص و آواز! تا نهار نور که دور و بر یک و نیم میخوره و بعد هم محمود غذاش رو میخوره و میتونه بعدش کمی تامس نگاه کنه یا به دوست گوسفندیش سری بزنه!

بعد از ظهرها هم وقتی نور ساعت ۳ میخوابه دوباره من و محمود هم یک چرتکی میزنیم گاهی محمود مقاومت میکنه و خوب نمیخوابیم و پازل میاریم بازی میکنیم یا باز هم نقاشی و تازگی ها کولاژ کردن هم که به علایقش اضافه شده انجام میدیم تا نور بیدار شه نزدیکای ۵ و بعد هم بابایی بیاد یا بعد از شام با هم توی خونه بازی میکنیم!!!! یا میریم توی میدونی جلوی خونه که پاتوق تمام بچه های میدون اول هست و محمود با دوچرخه اش که تازگی ها یاد گرفته پدال هم بزنه بازی میکنه. نور هم با تمام اکراهی که از گذاشتنش روی چمنها بهش دست میده باز هم راه میافته و به متر کردن فضای سبز میپردازه!

خوب یه روز طولانی دیگه داره تموم میشه اگه انرژیی مونده باشه قبل از خواب حتما باید حمام برن که بیشتر شبها این موضوع انجام میشه که گاهی شوشو دیگه کفرش در میاد که من با این خستگی چرا باید بچه های تمیز رو حموم کنم!!!! بهرصورت حمام  و مسواک و داستان یا شعر قبل از خواب و دیگه قبل از ساعت ۹ این دو فرشته شیطون به خواب میرن……

حالا چرا یهو من این همه چیز رو نوشتم…آها مادران محترمی که میخواستند بیشتر بدونن از اینکه ما چطور ایام رو میگذرونیم با دو بچه این هم زندگی شیرین ما …البته بعد از خوابیدن این شیطونکها من باید به آشپزخونه و لباسها و بعد هم خودم کمی برسم که دیگه کم کمش ساعت ۱ میتونم دفتر کارم رو تعطیل کنم و بخوابم! الان که فکر میکنم جای تعجب نیست که موهام شروع کرده به ریزش اون هم به شدت و خیلی زیاد حالاست که قدر کارهای پدر و مادرم رو بیشتر میدونم و خیلی بیشتر دلم میخواد کنار مادرم باشم

خوب کلی حرف زدم این روزهای آخر ماه رمضان هم انشالله که همگی ازش استفاده کنیم و برای همه بچه ها و سلامتیشون دعا کنیم که بهترین نعمت برای ما مادرهاست

شب و روزتون بخیر